>
© KL Design
Op weg naar Vught
Vrijdagmorgen 28 augustus om 5.30 uur hoorde ik wat gerinkel naast mij. Ik wist genoeg: de wekker ging af!
Het tijdstip mocht geen probleem geven want ik ben wel gewend om vroeg uit de veren te komen, maar ‘buiten’, daar ging het om. Als je om 6.05 uur op je fiets stapt dan is het nog net even te donker om op een racefiets te rijden. Dus voor de veiligheid mijn gele jack aangedaan, goed zichtbaar voor de overige weggebruikers. Ik kwam aan bij de nieuwe rotonde van de Markerwaardweg waar we afgesproken hadden. Marco had zijn windjack van TCW aan, jammer van die fletse kleuren (is aangepast). Aangekomen in Wognum nog even langs de kerk gefietst en naar boven gekeken: we hopen dat we de komende drie dagen zonder problemen en met goed weer doorkomen. Bij de Spartanenkantine stonden de eerste strijders Chris Oud en Jan Louter er al. Iedereen was keurig op tijd. Ruud had de vaart erin deze morgen richting de kantine want Adrie Hoogewerf had in de bocht een tros bananen zien liggen dus Ruud toch maar even terug want dat was niet de bedoeling. Voor het vertrek werd er meegedeeld dat we tijdens deze rit regelmatig voor mochten wisselen, maar onder voorbehoud dat er wel een van de jongens die de weg weet ‘voorin’ bleef rijden. En wanneer er, wat bij ons zelden gebeurt, een verkeerde afslag wordt genomen zouden we daar wel de humor van moeten blijven inzien. Dat waren de aanvullende spelregels voor deze werkdag. Sommigen hadden op de racefiets een rollende krant met een route beschrijving
Clubweekend naar Den Bosch
en anderen weer een klein tv-beeldje. Zelf ben ik aangewezen op mijn mede-fietsers die vertellen mij wel of we rechts- of linksaf moeten. In Wognum werden wij uitgezwaaid door mevrouw Kuin, zij wenste ons een veilige reis toe. Op het moment dat wij uit Wognum wegreden (om 7.00 uur) was het wegdek nattig. Er ontstond eerst nog een misverstand onder de leiding over het aantal deelnemers. Er waren er die dachten dat wij een even aantal hadden, maar nee, Tom en Gerda van Baar hadden afgezegd vanwege een val. Het eerste gedeelte Oosthuizen-Purmerend-Amsterdam-Ouderkerk ging vrij gemakkelijk dat kwam ook doordat het rustig was op de fietspaden. De bedoeling was dat wij in deze omgeving een koffiepauze zouden houden, maar dat was voor enkelen onder ons toch een tegenvaller en zelf
had ik daar een raar gevoel over. Simon had namelijk afgesproken met de eigenaar van De Koperen Ketel in Ouderkerk dat wij rond 9.15 uur langs zouden komen met een groep fietsers voor koffie en eventueel wat lekkers. Deze meneer nam wel de moeite om even naar buiten te komen en zei toen met een vriendelijk gezicht: ‘We zijn gesloten.’ Dus je bent eigenlijk verplicht om de dag ervoor nog even te bellen of het gelegen komt dat wij gebruik mogen maken van het restaurant. Daarna zijn wij bij meerdere restaurants of bij door plaatselijke bewoners aangewezen adressen gestopt, maar helaas dit herhaalde zich acht maal. Het gaat toch nog goed in de horeca. Dit kan ook in je nadeel werken want je werkt in het eerste gedeelte te veel kilometers af. De jongens vroegen aan mij of ik al gebeld had naar het hotel. ‘Waarom?’, vroeg ik. Het ging deze morgen zo voorspoedig dat er geen slechte schakel tussen mens en materiaal was. Voorheen had je nog wel eens pech maar tot op heden niks. Uiteindelijk hadden de voorste rijders toch een heel leuk adresje gevonden. Ja, in het centrum van Woerden ook bekend vanwege zijn grote distributiecentrum van Jumbo en zijn geriefelijke winkeltjes. Een van die smalle steegjes kwam uit op de Voorstraat. Daar genoten we bij de Espressobar op een gezellig terras van ons welverdiende kopje koffie met uiteraard iets lekkers er bij. De bediening was zeer vriendelijk en volgens mij hebben wij de laatste taartjes uit de zaak allemaal tot ons genomen. We vonden met elkaar dat er te weinig slagroom op het gebak zat, dus even naar de dames toe en ja hoor Adri kwam met een nieuwe volle patroon terug. Die ging gretig van hand tot hand. Iedereen vertrok met een tevreden gevoel uit Woerden. De koffie was van uitstekende kwaliteit en voor ons was de prijs ook aantrekkelijk. De tellerstand stond op dat moment op 100.71 -16 km vanaf Medemblik. Van Woerden zijn wij via de Lopikerwaard en Lopik de Lek overgestoken met het pontje (12.30 u) naar Ameide, dat ligt in de Alblasserwaard. De kosten ............
1